خيابان بي انتها

یه جایی میان قفسه سینه ام،درست جایی که حفره ای از ریه ها را ماهیچه ای پر کرده،ماهیچه ای به نام قلب آنجا بدجور تیر می کشد...،آنجا از نبودنت ضعف دارد...درست کار نمی کند...یکی در میان می زند...می زند و نمی زند...می خواند و نمی خواند...حالم در این روز ها بدجور خراب است... نه که جوانی نکنم ، نه!!!شادم،می خندم ،لذت می برم، ولی همانجایی که گفتم همان حفره میان ریه ها،همانجاگاهی تیر می کشد... یک روز می رسد که ز راه می رسی و تمام می شود این درد می رسد آن روز.. می رسی ز راه... *1:تو تموم این روزا نوشتم برا کسی که نمی دونم دیدمش یا نه،نگاهشو خوندم یا نه..برای کسی که در اینده بیاد نو...

ادامه مطلب